Jak rozporządzenie dotyczące bezpieczeństwa żywności zmienia rynek? Wymagania prawne dla materiałów do kontaktu z żywnością.
Unijne ramy prawne przechodzą obecnie gruntowną redefinicję. Fundamentem systemu pozostaje Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004, jednak współczesny przemysł spożywczy musi mierzyć się z o wiele bardziej szczegółowymi wyzwaniami. Podstawą operacyjności zakładów są dziś przepisy dotyczące tworzyw sztucznych, a w szczególności rygorystyczne Rozporządzenie (WE) nr 10/2011. Dokument ten definiuje limity, które musi respektować każde rozporządzenie dotyczące bezpieczeństwa żywności w kontekście plastików. Kluczowym aspektem jest tu migracja substancji chemicznych do produktu, która bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo żywności.
Od BPA po efekt koktajlu.
Współczesne zasady bezpieczeństwa chemicznego kładą nacisk na substancje endokrynnie czynne oraz tzw. efekt koktajlu. Aby zminimalizować ryzyko, każde nowe rozporządzenie dotyczące bezpieczeństwa żywności, jak choćby Rozporządzenie (UE) 2025/351, wprowadza surowsze metody oceny. Przełomem jest Rozporządzenie (UE) 2024/3190, wprowadzające zakaz stosowania bisfenolu A. To rozporządzenie dotyczące bezpieczeństwa żywności potwierdza, że bisfenole to groźne substancje endokrynnie czynne. Kolejnym krokiem jest Rozporządzenie (UE) 2025/40, ograniczające związki PFAS. Wdrażając te zasady bezpieczeństwa chemicznego, ustawodawca dąży do tego, by przemysł spożywczy wyeliminował toksyczne komponenty, dbając o bezpieczeństwo żywności.
Materiały i wyroby do kontaktu z żywnością. Aktualna sytuacja prawna.
Priorytetem UE jest dziś gospodarka obiegu zamkniętego. Rozporządzenie (UE) 2022/1616 zastąpiło starsze Rozporządzenie (WE) nr 282/2008, ustalając nowe standardy dla kategorii materiały z recyklingu. Każdy proces odzysku wymaga teraz precyzji, a niezbędnym krokiem jest zgłoszenie do rejestru zakładów wytwarzających takie komponenty. Ponadto aktywne i inteligentne materiały muszą powstawać w oparciu o Rozporządzenie (WE) nr 2023/2006, gdzie kluczową rolę odgrywa dobra praktyka produkcyjna (GMP).
Oznakowanie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością.
Poważnym wyzwaniem pozostają substancje nieintencjonalnie dodane (NIAS). Ponieważ pełna harmonizacja przepisów UE nie objęła jeszcze wszystkich materiałów, firmy muszą często analizować zróżnicowane przepisy krajowe dotyczące FCM. Brak pełnej harmonizacji przepisów UE sprawia, że przepisy krajowe dotyczące FCM bywają niespójne, co zwiększa ryzyko wystąpienia zjawiska, jakim jest efekt koktajlu. Zrozumienie, jak interpretować przepisy dotyczące tworzyw sztucznych czy nowe Rozporządzenie (UE) 2025/351, jest kluczowe dla firm. Pamiętajmy, że znakowanie w języku polskim musi być jasne i rzetelne.
Europejski Instytut Bezpieczeństwa Żywności (EIBŻ) wspiera przedsiębiorstwa, oferując audyty, szkolenia z zakresu GMP oraz pomoc we wdrażaniu każdego nowego rozporządzenie dotyczące bezpieczeństwa żywności.
Dla podmiotów, które tworzą przemysł spożywczy, kluczowe jest monitorowanie, jak zmieniają się przepisy dotyczące tworzyw sztucznych oraz czy w opakowaniach nie występują substancje nieintencjonalnie dodane (NIAS). Prawidłowe znakowanie w języku polskim oraz śledzenie, jak ewoluują przepisy krajowe dotyczące FCM, to fundament bezpiecznego biznesu. Wdrażając najnowsze Rozporządzenie (UE) 2024/3190 oraz Rozporządzenie (UE) 2025/40, realizujemy nowoczesne zasady bezpieczeństwa chemicznego, chroniąc zdrowie konsumentów.
